بررسی همه بدرفتاری‌های آقای خاص
قربانیان ژوزه زیر ذره‌بین

«من یک مربی هستم نه هری پاتر»؛ این را ژوزه مورینیو می‌گوید اما در ادامه نویسنده «سان لندن» می‌گوید: «هری پاتر هم بودی، باش اما اخلاق هم داشته باش!»

جامعه رسانه به صورت حرفه‌ای با او رابطه خوبی ندارد، بدرفتار و بد اخلاق است، کارهای زشت او از ذهن خبرنگاران پاک نمی‌شود و شاید تنها چیزی که او را همچنان بیش از حد تصور به تیتر یک روزنامه‌ها می‌رساند، جذابیت و حاشیه‌ها و به نوعی خبرسازی او باشد.  رفتار عجیب آقای خاص از وقتی که وارد لیگ برتر جزیره شد و به آقای خوشحال تبدیل شده، با خبرنگار تلویزیون نیمه‌دولتی منچستر باعث شد بار دیگر جامعه رسانه به‌خصوص رسانه‌های بریتانیایی را وسوسه کند تا به تاریخچه رفتارهای زشت یا دست‌کم عجیب آقای خاص بپردازد. اول به سراغ بازیکنانی می‌رویم که قربانی یا حداقل سیبل متحرک رفتارهای زننده و مخرب مورینیو بوده‌اند.  لوک شاو درآوریل سال 2017 یکی از مهم‌ترین گزینه‌هایی بوده که مورینیو حسابی از خجالتش درآمده است. شاو درنهایت در اولدترافورد درخشید اما کنایه‌ها و حرف‌های تند مورینیو واقعا درباره او توهین‌آمیز بود.

ادن هازارد دیگر بازیکنی است که از ماه می‌ سال 2014 و شاید تا همین روزها، همیشه مورد کنایه‌ها و زخم زبان‌های مورینیو بوده است، آقای خاص یک بار او را دلقک تاکتیک خراب کن نامید و این باعث شد تا هواداران بیشمار ادن به‌شدت علیه مورینیو واکنش نشان دهند.  ادن هازارد البته به یک بازیکن موفق تبدیل شد و یک بار هم در مصاحبه با روزنامه «دیلی میل» گفت: «موفقیت‌های خود را مدیون توهین‌های مورینیو هستم، اگر او نبود این همه‌انگیزه برای رشد کردن نداشتم.

په‌په، مدافع پرتغالی پیشین تیم فوتبال باشگاه رئال مادرید نیز در زمان مربیگری مورینیو در این تیم واقعا حرص خورد، به‌خصوص وقتی مورینیو گفت: «مشکل په‌په یک اسم است، نامش هم رافائل واران است!» تصور کنید که یک مدافع 31 ساله در آن زمان این‌چنین غرور خود را خدشه‌دار ببیند و متوجه شود که مربی تیم از او خوشش نمی‌آید. رفتار ژوزه با په‌په واقعا بد بود و مملو از بی‌انصافی.

آگوست 2005 بود که یک قربانی دیگر وارد فهرست سیاه آقای خاص شد، یک هموطن دیگر به نام ریکاردو کاروالیو که درباره او گفت: «من فکر می‌کنم ریکاردو در درک اشیا یا فهم برخی مفاهیم مشکل دارد، احتمالا ضریب هوشی او پایین است، نمی‌دانم در ابتدای دوران نوجوانی از او تست ادراک مفاهیم گرفته‌اند یا نه، باید ببینم در دوران مدرسه مشکلی با معلم‌های خودش داشته یا نه!»

جو کول، بازیکن دیگری که با مورینیو به‌شدت دچار مشکل شد، مورینیو درباره او هنرمندانه حرف می‌زد، یک بار او را ستایش می‌کرد اما کمی بعد مشخص می‌شد که همان ستایش هم از توهین بدتر بوده و پر از کنایه و اتهام‌زنی، آقای خاص بارها درباره کول، به روشنی توهین کرد و با الفاظی زشت درباره او حرف زد.

پل پوگبا و مورینیو تیتر اول این حواشی بودند، کمتر کسی فکرش را می‌کرد که پوگبای پرحاشیه در قبال مورینیو این‌گونه پخته و آرام واکنش داشته باشد، او البته واقعا عاصی شده بود اما به خوبی می‌دانست که در جنگ با ژوزه محکوم به شکست است. رایولا، مدیر برنامه و دلال پوگبا و البته دوست نسبتا صمیمی مورینیو نیز بارها علیه مورینیو سخن گفت اما او هم حریف آقای خوشحال نشد که نشد.

شرایط برای ادامه فعالیت آقای خاص در تیم فوتبال باشگاه منچستریونایتد روزبه‌روز سخت‌تر می‌شود و دشمنان و مخالفان او در رسانه‌های تاثیرگذار بریتانیا روزبه‌روز سپاه خود را مجهز‌تر از قبل می‌کنند، زمزمه‌های اخراج وی نیز پررنگ‌تر از پیش شده اما همچنان او را در مسند سرمربیگری منچستریونایتد می‌بینیم و جالب اینکه وی دست از حاشیه‌های خاص خودش بر نمی‌دارد.
مورینیو در مصاحبه با تلویزیون باشگاه منچستریونایتد با مجری این برنامه درگیری لفظی داشت و گفت: «سوال‌های بی‌خود و غیر‌حرفه‌ای شما مرا خسته کرده، روی چه حسابی شما را به‌عنوان خبرنگار یا مجری انتخاب می‌کنند؟ چرا باید به تو بگویم که ترکیب احتمالی خط دفاعی من برابر آرسنال چیست؟ به تو چه ربطی دارد؟»

البته که شاید مجری برنامه نباید چنین سوالی می‌پرسید اما سوال مهم‌تر اینکه چرا مورینیو باید این‌گونه پاسخ داده و این‌گونه به بدرفتاری‌های خودش ادامه بدهد؟